در حکایت سفری که گذشت

امروز بالاخره وقت کردم تا بیام و یه سریع از عکس های پوریا رو توی سفرمون رو بذارم رو وبلاگش تا بزرگ که شد ببینه و لذت ببره

این عکس ها مربوط میشه به ییلاقات گیلان سمت لاهیجان سیاهکل (دیلمان) جایی که قبلا محل حکومت دیلمیان بود. فکر کنم به قندعسل ما حسابی خوش گذشته و تا می تونست از هوای تمیز و سردش لذت برد و از شر دود و دم تهران برای هفت هشت روزی در امان بود.

این عکسا مربوط میشه به جنگل رفتنمون با عمو افشین و زن عمو و عمو عباس و زن عمو (عموی خودم) که اونها هم دو تا دختر دارن مرضیه و ثنا که حالا تو ادامه چند تا عکس ازشون می ذارم

صبح که داشتیم می رفتیم هوا خیلی عالی بود و تی شرت تن پوریا عسل کردم ولی یه کم که گذشت هوا سرد شد و مجبور شدم لباس کلفت تنش کنم خلاصه برنامه ای بود تا غروب

الهی من فدای اون نگاه کردن و خندیدنت بشم عسل من امیدوارم همیشه همین لبخند زیبا روی لبات یاشه چون باعث دل خوشی من و بابا میشه

حالا هی لباس تن پوریا می کردیم هی هوا سردتر میشد

ژست گرفتن متفکرانه

قند عسل و مربا  یه دونه پسر مربا

این هم پوریا و ثنا (دخترعموی خودم) که دو ماه از پوریا کوچیکتره و تقریبا خدا رو شکر خوب با هم کنار میان

این هم مرضیه خواهر بزرگتر ثناست که مثلا رهبرشون هم هست

این هم گل پسر قند عسل خسته